2. Kraje powinny tworzy? wspó?pracuj?ce ze sob? zespo?y, które ocenia?yby technologie zwi?zane z porodem.
3. Ca?a spo?eczno?? powinna by? informowana o ró?nych formach opieki oko?oporodowej, aby umo?liwi? kobiecie wybór takiej opieki, jak? ona preferuje.
4. Kobiece grupy wzajemnej pomocy maj? istotne znaczenie jako mechanizm spo?ecznego wsparcia i przekazywania wiedzy, szczególnie dotycz?cej porodu.
5. Nieformalne systemy opieki oko?oporodowej (??cznie z osobami tradycyjnie pomagaj?cymi w porodzie), je?li istniej?, musz? wspó?istnie? z oficjalnym systemem opieki i, dla dobra matki, wspó?praca mi?dzy nimi musi by? zachowana. Taka wspó?praca mo?e sta? si? wysoce efektywna, gdy ?aden z systemów nie uwa?a si? za lepszy od drugiego.
6. Przygotowanie osób do sprawowania opieki oko?oporodowej powinno mie? na celu pog??bienie ich wiedzy o aspekty spo?eczne, kulturowe, antropologiczne i etyczne.
7. Powinno k?a?? si? nacisk na edukacj? zawodowych po?o?nych i osób towarzysz?cych przy porodzie. Opieka w czasie normalnej ci??y, porodu i zaraz po porodzie,
powinna by? sprawowana przez te osoby.
8. Ocena technologii powinna by? dokonywana mi?dzydyscyplinarnie przez osoby, które jej u?ywaj?, a tak?e epidemiologów, naukowców i autorytety w zakresie zdrowia.
Kobiety, wobec których s? one stosowane, powinny uczestniczy?
w ich planowaniu, a tak?e ocenie i rozpowszechnianiu rezultatów. Ocena zastosowanych ?rodków powinna by? przekazana przede wszystkim osobom zwi?zanym z badaniami,
a tak?e do ?rodowisk, w których te badania by?y prowadzone.
9. Szpitale powinny og?asza? w?asne dane statystyczne dotycz?ce porodów, np. ci?? cesarskich.
10. Dobre psychiczne samopoczucie matki powinno by? zapewnione nie tylko poprzez obecno?? przy porodzie wybranej przez ni? osoby, ale te? poprzez umo?liwienie swobodnego przyjmowania wizyt przez matk? po porodzie.
11. Noworodek powinien pozosta? z matk?, o ile pozwala na to stan zdrowia obojga. Prowadzenie obserwacji zdrowego noworodka nie uzasadnia oddzielenia dziecka
od matki.
12. Karmienie piersi? powinno by? podj?te natychmiast po porodzie, jeszcze przed opuszczeniem przez matk? sali porodowej.
13. W krajach, które odnotowuj? najni?szy odsetek ?mierci oko?oporodowej, odsetek cesarskich ci?? wynosi mniej ni? 10%. W ?adnym rejonie geograficznym odsetek cesarskich ci?? nie powinien przekracza? 10 - 15%.
14. Brak jest dowodów na konieczno?? wykonania ci?cia cesarskiego po wcze?niejszym ci?ciu w poprzecznie dolnym odcinku. W takich przypadkach poród powinien odbywa? si? drog? naturaln?, o ile mo?liwe jest udzielenie, w razie potrzeby, natychmiastowej pomocy chirurgicznej.
15. Nie ma dowodów na to, ?e rutynowe, elektroniczne monitorowanie p?odu podczas porodu ma pozytywny wp?yw na jego wynik. Monitorowanie powinno si? wykonywa? tylko w starannie wyselekcjonowanych przypadkach (zwi?zanych z wysokim prawdopodobie?stwem ?miertelno?ci oko?oporodowej ), oraz przy porodach indukowanych. Poszczególne kraje powinny prowadzi? badania maj?ce na celu okre?lenie grup ci??arnych, u których zastosowanie monitorowania mo?e przynie?? korzy?ci. Do czasu zako?czenia tych bada? s?u?by zdrowia powinny powstrzyma? si? od kupowania sprz?tu do monitorowania.
16. Nie ma ?adnych wskaza? do usuwania ow?osienia ?onowego i do wykonywania lewatywy przed porodem.
17. Podczas porodu kobiety nie powinny by? uk?adane w pozycji na wznak. Powinny by? zach?cane do chodzenia w okresie rozwierania oraz swobodnie decydowa? jaka pozycj? przyj?? w czasie wy?aniania si? cz??ci przoduj?cej.
18. Nie ma usprawiedliwienia dla rutynowego nacinania krocza.
19. Nie powinno indukowa? si? porodów dla wygody. W ?adnym rejonie geograficznym odsetek porodów indukowanych nie powinien przekracza? 10%.
20. W trakcie porodu powinno unika? si? podawania ?rodków analgetycznych i anastetycznych, je?li nie s? one zalecane, dla przeciwdzia?ania lub zapobiegania komplikacjom.
21. P?kni?cie p?cherza p?odowego jest oczekiwane w pó?nej fazie drugiego okresu porodu. Nie ma naukowego uzasadnienia dla jego rutynowego, wczesnego przebijania.
( Fortaleza, Brazylia, Kwiecie? 1985)
